Раней я лічыла страчаным пакаленьнем цяперашніх 40-гадовых, якія адной нагой з савецкага саюзу: комплексы, закладзеныя савецкай адукацыяй, звычкі з савецкай прыгоннай працы,  адсутнасьць амбіцыяў і дынамізму як сьледства адсутнасьці канкурэнцыі.

Потым прыгледзелася да 30-гадовых. Яны яшчэ больш пацярпелі: адсутнасьць прафэсыяналізму (не было ў іх нармальнай працы), адсутнасьць каштоўнасьцяў (выжывалі бяз працы, хто як мог, ды яшчэ насіла іх як флюгер - ад апазыцыі да прапазыцыі),  адсутнасьць адказнасьці,... хаця амбіцыі падрасьлі.

Усе спадзеўкі на  нью джэнэрэйшн - 20 гадовых. У іх зноў бывае прабіваюцца каштоўнасьці, але яны маюць нямераныя амбіцыі, якія  замяняюць  прафэсыяналізм і адказнасьць.  У іх цалкам зьнішчаны комплекс непаўнавартаснасьці, праўда, разам са здольнасьцю  адэкватнай самаацэнкі.  Падлячыць бы іх канкурэнцыяй, каб ня ўмёрлі,  ды дзе вазьмёш - зноў савецкі саюз.

Учора на канале "Лад" паказвалі ўрыўкі са спектакляў "Здешние" і "Рядовые" з сінхронным перакладам на рускую мову. Перадача Дамарацкага была прысьвечана актору Віктару Манаеву. Здаецца, прыплылі.

Мо каму цікава пра адукацыю. На жаль, не пра нашую.
http://www.nastaunik.info/metoda/experience/usa/2/
І тут яшчэ карцінкі: http://www.nastaunik.info/gallery/5

у адной нямецкай кніжцы пра пабудову дэмакратыі ў якасьці эпіграфаў да разьдзелаў стаяць розныя цытаты. Спачатку Махатмы Гандзі, потым мая....

Current Music: Воплі Відоплясова - Розмова з Махатмою

Народ, ці хто ведае, ці нас зачынілі?

УШЛА НА БАЗУ